Contact

Dag 28 Het regent harder dan ik hebben kan... 🎵

September 23, 2018

Om 6 uur sta ik op het is foto tijd! Ik kan Moskou niet verlaten zonder mijn droom foto dus daar ging ik, ik sprong in me kleren en jaaaaa ik was alleen!

Na het maken van 100 foto's ging ik opzoek naar de ticket office van het Kremlin. Ik had online tickets gekocht, gisteren stond daar echt een rij van minstens twee uur en daar had ik echt geen zin, dus ik dacht ik zorg gewoon dat ik er optijd ben dan kan ik voordat ik naar de trein moet nog even een kijkje nemen! Ik had nog wat tijd over voordat ik naar binnen kon dus ik ging nog even ontbijten in een restaurant vlakbij het was een soort lokaal restaurant die 24 uur per dag open was en er waren bijna geen ramen waardoor je als je naar binnen liep eigenlijk ook geen idee had hoelaat het was. Het restaurant was echt onwijs overdreven Russisch aangekleed maar het eten was er wel echt heel lekker dus dat was weer een meevaller.

 

Om kwart voor 10 stond ik in het Kremlin, ik wist niet zo heel goed wat ik er van moest verwachten dus ik liep een beetje verloren rond maar toen ik in een van de kerken naar inging begreep ik ineens waarom iedereen hier heen gaat, de muren zijn echt heel indrukwekkend beschilderd en dat te bedenken dat zulke schilderingen in de 16de eeuw zijn gemaakt, echt heel indrukwekkend! Helaas was het verboden om foto's te maken dus je moet er zelf maar heen om het te bewonderen.

 

Na een uurtje was ik er klaar mee en ging ik snel naar het hostel, toen ik bijna in het hostel was begon het keihard te regenen en dan ook echt keihard. Ik ging nog even douchen en ik moest nog even wat extra boodschappen doen en toen was ik er klaar voor, op naar de transmongolie expres! 


Het regende nog steeds keihard en ik was dus ook echt doorweekt toen ik aankwam bij de trein maar dat maakte niet uit ik was er en ik was optijd! Ik deelde mijn cabine met een jonge en een vrouw, de vrouw sprak een beetje Engels dus dat was gezellig, ze was wel echt Russisch want gay zijn kon echt niet en in Oekraïne zijn ze maar raar want ze willen de krim niet terug geven (En in Oekraïne zeggen ze dat de Russen liegen en dat de mensen in de krim bij Oekraïne willen horen haha). Het was een heel leuk en interessant gesprek ze vertelde me alles over het land en hoe de mensen in het noorden meer geld verdienen dan in het zuiden en dat je eigenlijk moet kiezen tussen het wonen in de kou met geld of wonen in het mooie zuiden met bijna geen geld en slechte educatie. Helaas verliet ze na 3 uur de trein en kreeg ik daar 1 snurkende oma, 1 snurkende man en zijn vrouw met twee gillende en krijsende kinderen voor terug....

In de avond maakte ik noodles met verse in de trein gemaakte saus het was een heel karwei. Ik had paprika, ui, tomaat, salami, wortel, basilicum, andere verse kruiden en tomaten puree. Ik had niet echt 1 minuut noodles dus ik maakte eerst 3 keer met kokend water de noodles warm met daarbij al de kruiden en wat groenten waardoor ik eerst 3 koppen soep had, niet verkeerd! Toen de noodles zacht waren, tomaten puree erbij en tadam, noodles met verse tomaten saus! En het was nog lekker ook, ik was helemaal trots. 

Toen het tijd was om te slapen kwam ik er dus achter dat ik 2 heftig snurkende mensen in me cabine had en ik heb amper kunnen slapen... maar dat dit zou gebeuren was natuurlijk wel te verwachten.  

Please reload

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now