Dag 29 en 30

September 24, 2018

Het is dag 3 in de trans Siberië express en ik lig vertrouwd in me bedje wat een avontuur de afgelopen twee dagen! Het landschap veranderd niet heel erg het is voornamelijk plat en meestal niemands land zo nu en dan zijn er kleine dorpjes en alle huizen zijn gemaakt van hout, wat me echt erg koud lijkt in de winter.

Het bizarre is, is dat je zonder het merkt de tijd vaak veranderd dit gaat natuurlijk vanzelf maar doordat het geleidelijk gaat heb je het helemaal niet door. Ik kreeg het pas door toen ik Jacques belde en het bij hem kwart voor zes was en bij mij 22:45 uur. Doordat het langzaam gaat en je eigenlijk de hele dag gewoon een beetje niks doet en eet kun je eigenlijk tegen iemand gewoon zeggen ja het is nu middag en dan heb je zoiets van ja joh dat zal wel prima dan gaan we lunchen haha. 

De snurkende en gillende familie verliet mij gelukkig op dag 2 wat een ramp was dat! Ik kreeg er een man met goude tanden voor terug, hij sprak geen woord Engels maar we konden het goed vinden soms praten we een paar worden tegen elkaar en dan begonnen we te lachen en dat was het gesprek dan. Heerlijk! 

In de cabine  naast mij zat een vrienden groep met ze reisden met ze 5e, 2 jongens en 3 meiden. Ze kwamen uit Zweden en een meisje uit Amerika. Het meisje uit Amerika was niet zo'n fan van mij omdat ik het over onderwerpen had waar ze liever niet over wilde praten (de krim enzo) ik vond het enorm komisch hoe overdreven ze er over deed dat ze Amerikaans was en dat alle Russen haar dat kwalijk zouden nemen ofzo. Dat maakte het nog mooier dat ik op de 2e avond aan de praat kwam met 2 jongens, we praten met elkaar via een tablet want ze spraken geen woord Engels en ik nog steeds geen Russisch helaas. Ze wilde dat ik een russiche delicatesse zou proeven nou je raad het al, ja een broodje varkens vet.... de mensen die mij kennen weten wel hoe vies ik vet vind ik wist niet wat ik moest doen, ik moest het proberen ik kon het niet, niet proberen dus daar ging ik nou ik wist niet waar ik het moest zoeken hahaha! 

 

Tijdens mijn gesprek met de jongens vertelde ik hoe ik vanuit Nederland naar Rusland was gereisd. Ik vertelde ze over alle landen en toen natuurlijk ook over Oekraïne nou je had hun gezicht moeten zien, ik had echt het idee dat ze verbaast waren dat ik het had overleefd haha! Ze zeiden dat er oorlog was in Oekraïne en dat je daar echt niet heen kan. Niks van gemerkt die oorlog... ik vind zo interessant om dit mee te maken, om te zien hoe mensen worden gestuurd. Het was weer een interessant gesprek. 

 

Buiten veranderde langzaam het landschap niet echt van vorm maar meer van seizoen de bomen verkleurde en de temperatuur daalde langzaam. We reden zo de herfst in. 

 

Ik heb weer lekker lopen kokkerellen de afgelopen twee dagen. De mensen verklaarde me voor gek met al me verse groentens en kruiden maar ik vond het allemaal prima ik heb heerlijk gegeten.

 

Tijdens de reis stop je regelmatig op stations soms blijf je 2 minuten staan en soms 30. Als je voor langere tijd op het station blijft kun je bij een van de winkeltjes van alles kopen van broodjes tot aan shampoo. Ik kocht vooral zo nu en dan een lekker vettig broodje gewoon omdat het kon. 

Morgen is het alweer de laatste dag en verlaten we de trein ik ben benieuwd met wie ik vanavond mijn cabine deel aangezien Vladimier mij gaat verlaten. Ik kreeg van hem een magneet met het stadion van de world cup toen die uitstapte haha! Hoe lief! 

 

Please reload

Contact

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now