Dag 48 On the road

October 13, 2018

Om 8:20 uur zat ik in de bus vanuit Beijing naar Datong een bus rit van 4 uur zeiden ze op de website... nou ik kan je vertellen dat, dat niet klopt haha!

We vertrokken optijd maar eenmaal van het busstation af stopten we op de meest gekke plekken om mensen in te laten stappen een keer stonden we gewoon midden op een afslag van de snelweg stil en na een minuut of 5 stopte er een auto voor ons en daar stapte iemand uit en die kwam bij ons in de bus. Zo nu en dan stopte we ook gewoon ergens langs de snelweg mensen af te zetten.  

Onderweg viel het mij op dat er overal 6 baans wegen hadden en dat er naast een paar vrachtwagens soms wel een half uur geen een ander auto voorbij kwam en als er een auto reed was het een Mercedes of een BMW. De wegen zijn dus echt onnodig breed. Op een gegeven moment in the middle of nowhere stond ook ineens een gigantische stad met super hoge flats en er werden er nog meer gebouwd het leek wel de set van the hunger games!  

Om 14:30 uur kwam ik aan in Datong, teminsten dat hoopte ik maar ik was er niet zo zeker van. Ik dacht dat ik bij het treinstation afgezet zou worden en dat ik naar het hostel kon lopen, nou mooi fout gedacht dus. Ik liep het busstation uit en ik had geen idee waar ik heen moest, ik had geen kaart geen internet niks en ik had geen zin om met een dure taxi te gaan want die zouden me toch alleen maar oplichten. 


Na een paar minuten lopen stopte er ineens een vrouwtje op een scooter naast me, ik dacht die wil gewoon voor veel geld me ergens heen brengen maar toch zag ze er wel betrouwbaar uit, dus ik liet haar zien waar ik heen moest en na lang kijken en veel chinees gebrabel wist ze het. Daar ging ik dan haha, achterop met me backpack op een scooter bij een grappig klein vrouwtje met 2 telefoons een knalroze jas en een betrouwbaar gezicht. Na een kwartier rijden stopte we en vroeg ze iemand een foto te maken van ons en weer een kwartier later stonden we bij haar man om een bankpas af te geven en weer een kwartier later stonden we in de buurt van mijn hostel! Het was onwijs koud ik had me een beetje vergist in de temperatuur, ik dacht echt dat het na Beijing alleen maar warm zou worden nou weer fout gedacht dus haha! 

De vrouw liep met mij mee tot dat ze me helemaal bij de receptie had gebracht om zeker te weten dat het allemaal goed zat. Ik dacht nu gaat het komen, nu wil ze geld maar nee ze wilde helemaal geen geld ze vond het gewoon leuk om me te brengen haha! Wat een dag en wat een geweldige vrouw. Ze gaf me haar Wechat nummer en nu voel ik me schuldig dat ik haar geen bedankje kan sturen dus misschien ga ik toch een simkaart kopen (Maar dan wel zonder internet!) om haar zo nu en dan een leuke foto te sturen van mijn reis.
 

Please reload

Contact

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now