Dag 103 de wielen van de bus gaan rond en rond...

December 31, 2018

Als ik een ding heb geleerd van reizen met de bus in Nepal is dat als je denkt dat je er bijna bent, ben je er nog lang niet. De wegen in Nepal zijn zo ongelofelijk slecht, er zijn meer kuilen dan wegdek en je stuitert echt langs steilen afgronden waarvan je elke keer maar weer hoopt dat je er niet in stuitert.

Wonderbaarlijk heb ik tijdens de 9 uur durende bus reis zeker 6 uur geslapen! Ik was blijkbaar heel erg moe of misschien ben ik in de loop van de maanden wel gewend geraakt aan het slapen tussen de chaos. Ik kwam aan bij de grens en helaas ging het immigratie kantoortje van Nepal pas om 6 uur open. Ik dacht misschien als ik alvast naar de grens van India loop kan ik misschien daar wel een stempel score maar dat ging natuurlijk nergens over. De twee mannen van het leger van India wilde maar al te graag dat ik even een tijdje bij hun kwam zitten, ze zetten me op een plastic stoel en ik moest daar wachten tot het kantoortje van Nepal open ging. Ze probeerde me tussendoor ook nog even te versieren ik dacht nou ik ben in India hoor
.. haha ik kreeg thee en ik mocht naar de w.c en met slecht Engels probeerde ze met me te praten, het was weer reuze gezellig, zat ik dan met me vieze thee op de grens van India in het pikke donker.

Om 6 uur ging het immigratie kantoor open en een paar minuten later stond ik weer buiten met een departure stempel en kon ik helemaal legaal naar India. Bij het immigratie kantoor van India kwam ik mensen van de tourist bus tegen en ik besloot met de tourist bus mee te gaan naar Varanasi inplaatst van met een lokalen bus, Ik heb toch weer een paar euro bespaard door met een lokalen bus naar de grens van India te gaan in plaats van de hele reis met de toeristen bus te gaan, daar kan ik mooi extra van eten! Hahaha. 

Er hing een dikke pak mist dus de eerst 3 uur van de bus rit in India heb ik niks gezien! Wat ik wel kon merken was dat de wegen 100 keer beter waren! Toen het opklaarde kon ik eindelijk voor het eerst India zien! Ik verbaasde me enorm toen ik zag dat het landschap zo vlak was, het leek Nederland wel. Vooral na Nepal had ik verwacht dat er op ze minst wat bergen te zien waren of dat er heuvels waren maar er was niks. We reden over het platteland met hier en daar kleine boeren dorpjes. De mensen waren vooral druk met het verkopen van groentens en fruit, bewerken van het land en natuurlijk met zitten en niks doen.

Rond 17:00 uur kwamen we dan eindelijk aan in Varanasi. 22 uur later dus, ik moet eerlijk zeggen dat ik de bus reis helemaal niet vervelend vond, het was zelfs comfortabelere dan de meeste flixbus reizen die ik in europa heb gemaakt (In het begin van mijn trip). Samen met 2 Engelse die ook in de bus zaten zouden we een tuk tuk delen maar om een of andere reden was het centrum afgesloten voor tuk tuks en moesten we gaan lopen. Halverwege sprak een man ons aan en vertelde ons dat de riksja's wel het centrum in mochten dus wij natuurlijk een riksja in. Ik had stiekem wel een beetje medelijden met de man die aan het fietsen was, gelukkig zat ik alleen in de riksja dus mijn man had geluk, ik zag verschillende riksja's met 3 of 4 mensen en bagage. 

Mijn hostel was goed aangegeven met uithangborden en daar was ik stiekem heel blij mee, de reis van Nepal naar India was het stukje waar ik me het meeste zorgen over maakten. Zoveel mensen hadden me gewaarschuwd voor India maar ik moet eerlijk zeggen dat de mensen me echt verbazen, ze zijn heel erg behulpzaam en spreken Engels. Maar ik ben pas net aangekomen dus ik moet nog niet te vroeg juichen.  

Please reload

Contact

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now