Contact

Dag 104 Hallo India!

January 2, 2019

Het was denk rond 5/ 6 uur toen de moskee naast het hostel het tijd vond om te gaan bidden. Ik snap niet waarom dat altijd zo hard moet maar oké ik word toch altijd al rond 6 uur wakker dus of dat nou met of zonder gebed is maakt ook niet uit.

Ik begon mijn dag met een wandeling langs de Ganges waar ik een een uur ben gaan zitten en alles over me heen heb laten komen. Ik voel dat overal de mannen naar me kijken, daarnaast maken ze ook onbeschaamd foto's en willen de hele tijd met me praten.
Op een gegeven moment kwam er een man bij me zitten, die begon te vertellen over Varanasi, hij was totaal niet opdringerig zoals de andere mannen dus dat was leuk.
Er bleek die middag een boot race te zijn georganiseerd door de government, met grote geldprijzen. De man vertelde dat de race was georganiseerd omdat de politie tijdens aanhoudingen in Varanasi een paar weken geleden bamboe stokken hadden gebruikt om mensen te slaan. Maar dat was volgens hem niet de echte reden, hij dacht dat ze de race organiseerde omdat de verkiezingen er aan komen...
De race stelde uiteindelijk niet heel veel voor het waren 5 houten bootjes en daaromheen heel veel boten die de mensen aanmoedigde.

De rest van de dag heb ik rondgestruind door de steegjes en mensen gekeken haha want wat zij doen kan ik ook! Ik merk wel dat overal waar ik ga zitten ik een fan groep krijg. Mannen gaan echt om me heen zitten en kijken me dan de hele tijd aan, verder doen ze niks ze zijn niet vervelend maat het is wel een beetje gek.

 

Toen ik ging lunchen in Dosa café, (dosa is een soort pannenkoek gevuld met een dun laagje aardappels) kwam ik het zelfde engelse stelletje tegen die ik had leren kennen in de bus van kathmandu naar Varanasi! Ik besloot om aan het einde van de dag met hun samen een free tour te doen langs de Ghats aan de Ganges.

Tijdens de tour gingen we naar de plek waar de arme mensen worden verbrand. Er werd op het moment dat we daar waren ook een lichaam verbrand, het was zo gek om te zien maar het is nou eenmaal het ritueel hier, een heel belangrijk ritueel zelfs. Het duurt een paar uur voordat een lichaam verbrand is, vrouwen mogen bij dit ritueel niet aanwezig zijn het is echt een mannen ding. De gids vertelde dat bij de mannen de ribben niet verbanden en bij vrouw en de heupen niet. De botten die niet verbanden worden in de rivier gegooid.
Er is een belangrijke reden waarom mensen in Varanasi willen sterven, als je in Varanasi sterft word je niet opnieuw geboren je verbreekt dus de cirkel.
Aan het einde bekeken we nog een stukje van het dagelijkse ritueel Ganga Arti. Er staan allemaal mannen met kandelaars een soort langzame dans te doen, daarnaast word et een gigantische herrie gemaakt met honderden bellen, ze houden van herrie in India dat is me wel duidelijk.
Het was een bijzondere tour en ik heb er veel van geleerd. 

 

 

Please reload

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now